در تاريخ خانوادهدرماني نيز مانند حیطهxadهای علمی ديگر تجديدنظرهايي مشاهده ميشود كه نشانة بررسي بيشتر دربارۀ برخي مفاهيم نظری و درمانxadهايي است كه در زمان ظهور مورد پذيرش قرار نگرفتند و سالها بعد و در شرايطي ديگر و تحت تأثير يافتههاي جديد مورد بررسي مجدد قرار گرفته و بسياري از رویکردهای نظری و درماني را تحت تأثير قرار دادهاند.
بنيانهاي پژوهشی زوج و خانوادهدرماني طي دو دهۀ گذشته تحول پيدا كرده است. تلاشهاي پژوهشی اوليه پاسخي به این نياز بود كه ثابت شود رويكردهاي مختلف زوج و خانوادهدرماني از روشهاي پژوهش كنترلxadشده و علمي استفاده ميكنند. اين روشها براي اثبات اينكه حوزۀ خانوادهدرماني يك حیطۀ علمي و مبتني بر تحقيقات تجربي است، دارای اهمیت هستند. در واقع طي دو دهۀ گذشته خانوادهدرماني بنيادهاي تحقيقي غني و گستردهاي پيدا كرده است و مكاتب درماني، عوامل مشتركي را ارائه كردهاند كه به قول لوبورسكي و همكارانش مشخصۀ همة درمانهاي خوب است.
اين كتاب با تأكيد بر عوامل مشترك در زوج و خانوادهدرماني رویکردی ارائه ميدهد كه به قولی ساده است، اما سطحي نيست. عوامل مشترك منحصر به فردي كه در اين كتاب مورد بحث قرار گرفته است عبارتند از:
- مفهومسازي مشكلات در موقعيت ارتباطي
- قطع شيوههاي ارتباطی بدكاركرد
- توسعۀ سيستم درماني مستقيم
- و توسعۀ اتحاد درماني
سه نويسندۀ اين كتاب (داگلاس اچ. اسپرنكل، سین دی. ديويس، و جِي ال. ليبو) كه هر يك داراي افتخاراتي در حوزۀ خانوادهدرماني ميباشند، سعي داشتهاند تا با ارائه مثالهاي واقعی، مفاهيم و تلويحات خاص را براي مخاطبين آشکارتر نمايند.
ادامه مطلب در سایت راه فردا
[نمایش لینک، فقط برای اعضای سایت امکان پذیر است. ]
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان